YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/4034
KARAR NO : 2017/6962
KARAR TARİHİ : 18.12.2017
Mahkeme : . Sulh Ceza Mahkemesi
Suçlar : 1) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
2) Reşit olmayanla cinsel ilişki
Hüküm : 1) Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri
2) Mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
A- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik kanun yolu isteğinin incelenmesi:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemiz tarafından da benimsenen 20.03.2012 tarih ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK’nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanun’la eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın bu suç yönünden incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE,
B- Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay tarihi itibariyle adli sicil kaydı bulunmayan ve duruşmada gözlenen olumlu haline göre verilen cezasından takdiri indirim uygulandığı belirtilen sanık hakkında TCK’nın 50, 51 ve 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,
18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.