YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/43985
KARAR NO : 2017/28358
KARAR TARİHİ : 11.12.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, 01/04/2009 tarihinden sonraki döneme ilişkin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, dönemsel zam, genel tatil ve vardiya zammı alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davaya dayanak olarak gösterilen toplu iş sözleşmesinin varlığını kabul etmediklerini ve ihale makamı oldukları için yüklenici şirketin yaptığı toplu iş sözleşmesinden kaynaklı alacaklardan sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraflarca temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava konusu edilen vardiya tazminatı ve genel tatil alacakları bakımından ilgili toplu iş sözleşmelerinde ayrı bir ödeme günü belirlenmediği ve anılan alacaklar bakımından davalının davadan önce temerrüde de düşürülmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda kabul edilen vardiya tazminatı alacağına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, toplu iş sözleşmesinin aylık ücretin ödenme günü olarak belirlenen tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi isabetli olmamıştır.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “996,00 TL vardiya tazminatı ile % 5 dönemsel ücret zam alacağı olan 3.196,00 TL nin 20/05/2014 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren işleyecek en yüksek işletme faizi ile birlikte, davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine “996,00 TL vardiya tazminatı ile % 5 dönemsel ücret zam alacağı olan 3.196,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme faizi ile birlikte, davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, ” rakam ve sözcükleri yazılarak, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde davalıya iadesine aşağıda temyiz harcının davacıya yükletilmesine 11/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.