YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/1422
KARAR NO : 2017/5707
KARAR TARİHİ : 28.12.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : Eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
olarak kabulüyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suçun 5237 sayılı TCK’nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen, sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
TCK’nın 62. maddesi uyarınca cezada indirim yapılırken hesap hatası sonucu sanığın 104 gün yerine 105 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi sonucu 2080 TL yerine 2100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek fazla ceza tayini,
Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra verilen 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararı ile TCK’nın 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin kararının dikkate alınamaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının A-3 bendinde yer alan “105 gün” ibaresinin “104 gün”, A-4 bendinde yer alan “2.100 TL” ibaresinin ise “2.080 TL” olarak değiştirilmesi ve A-5 bendinde yer alan hak yoksunluklarına ilişkin bölümün
çıkarılarak yerine “Sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki haklarından, aynı maddenin 2. ve 3. fıkraları ve Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararı doğrultusunda yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.