YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/22618
KARAR NO : 2017/27952
KARAR TARİHİ : 06.12.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının iş akdini emeklilik sebebi ile feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalılar Cevabının Özeti:
Davalı Üniversite vekili, davacının müvekkilinde temizlik işi ihalelerini yüklenen şirketlerde çalıştığını, emeklilik nedeni ile işten ayrıldığını, hizmet alım sözleşmesi ve idare şartnamaleri gereğince sorumluluğun taşeron firmalara ait olduğunu iddia ederek davanın reddini talep etmiştir
Davalı şirket vekili, hizmet alım yoluyla alınan temizlik işinin davalı idareye ait olması nedeni ile diğer davalının asıl işveren olduğunu, işçilerin işe alınması ve çıkartılmasında asıl işverenin sorumlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalılar temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının fazla mesai alacağına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür, işçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla, bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının günde 9 saat olmak üzere haftada 9 x 5 = 45 saat çalıştığı, ancak haftada 4 kez yarımşar saat olmak üzere toplam iki saat mesaiye kaldığı düşünülerek davacının bir haftada 2 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. Davacının dinletmiş olduğu tanıklardan … davacı ile birimlerinin farklı olduğunu davacının mesai saatlerini bilmediğini, kendisinin 07:30 ile kongre merkezindeki program bitimi saatleri arasında çalıştığını, davacının çalıştığı yer ayrı olduğu için saat kaça kadar çalıştığını ve hafta sonlarında çalışıp çalışmadığını bilmediğini, diğer davacı tanığı … ise haftada 5 gün mesai olduğunu, yerleri farklı olduğu için davacının cumartesi pazar işe gelip gelmediğinden haberi olmadığını, mesailerinin 07:30 da başlayıp, 17:30 da bittiğini, davacının tam çıkış saatini bilmediğini beyan etmiştir. Bu beyanlar doğrultusunda davacı tanıklarının davacının işe giriş ve çıkış saatleri konusunda bilgi ve görgü sahibi olmadığı kanaatine ulaşılmaktadır. Davalı tanık beyanlarına göre de davacının fazla mesai yapmadığı görüldüğünden davacı tarafından ispatlanamayan fazla çalışma ücreti talebinin reddi gerekmektedir. Bu halde, mahkemece yazılı şekilde fazla çalışma ücreti alacağına karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
3- 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.
Somut olayda davalı Üniversite harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm altına alınan harçlardan sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, … harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.