YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/22141
KARAR NO : 2017/25302
KARAR TARİHİ : 21.11.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:
Davacı, davalı şirkette 01/01/2010 tarihinden itibaren müşteri danışmanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinde yer alan hükümlere uyulmaması, alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini beyanla, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı, davacının iddialarının asılsız olduğunu ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Fazla çalışma alacakları hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, dosyaya sunulan işyeri kayıtları ve taraf tanıklarının anlatımlarına göre, davacının haftanın 5 günü ve iki haftada bir olmak üzere cumartesi günleri; sabah 08:30 akşam 18:15 saatleri arasında,1,5 saat öğle yemeği ve 15 dakikadan 2 defa çay molası olmak üzere günde 2 saat ara dinlenme süresi vermek suretiyle günlük yaklaşık 8 saat çalıştığı, iki haftada bir cumartesi günleri de çalışma olması nedeniyle, 5 gün çalışılan haftalarda 40 saat, 6 gün çalışılan haftalarda ise 48 saat çalışmak suretiyle, iki haftada ortalama 1,5 saat fazla çalışma yaptığı anlaşılmaktadır. Emsal dosyalarda da bu yönde tesbitte bulunulmuştur. Ancak karara dayanak yapılan bilirkişi raporunda, her iki taraf tanıklarının aynı doğrultudaki beyanları dikkate alınmaksızın, ara dinlenme süresi 1,5 saat düşülmek suretiyle haftalık 3 saat olarak tespit edilen fazla çalışma saatine göre yapılan hesaplama hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.