Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2016/13775 E. 2017/14691 K. 07.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/13775
KARAR NO : 2017/14691
KARAR TARİHİ : 07.11.2017

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu aleyhine… 3. İş Mahkemesi’nin 2006/493 Esas-2012/1043 Karar sayılı ilamına dayanılarak başlatılan ilamlı takipte; borçlu vekili İcra Mahkemesi’ne başvurusunda; dayanak ilamın kısmen bozulması üzerine alacaklı vekili tarafından bozma kapsamı dışında kalan alacak kalemleri yönünden dosya hesabı çıkarılarak teminatın paraya çevrilmesinin talep edildiğini, İcra Müdürlüğü’nce talebin kabulüne karar verilerek teminatın alacaklıya ödendiğini, ücret alacağı da onanmış gibi işlem yapıldığını, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacağınının da ücret alacağı olması nedeniyle yapılan işlemin doğru olmadığını belirterek 03.04.2014 tarihli müdürlük kararının iptali ve alacaklıya ödenmiş olan paranın İİK 361. maddesi gereği iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece; takipte istenen ihbar ve kıdem tazminatı ile buna ilişkin işlemiş faizler yönünden mahkeme ilamının kesinleştiği, bozma kararından sonra ilam yargılama gideri ve avukatlık ücretinin de değişeceği, ihbar tazminatı, kıdem tazminatı ve bunlarla ilgili faiz alacağı dışında ilamın kesinleşmiş olduğunun kabul edilemeyeceği gerekçeleriyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, alacaklı vekilinin temyizi üzerine Dairemiz’in 22.10.2015 gün ve 2014/15162 Esas, 2015/18934 Karar sayılı ilamı ile “ Takip dayanağı… 3. İş Mahkemesi’nin 22.11.2012 gün ve 2006/493 Esas-2012/1043 Karar sayılı ilamı Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 30.01.2014 gün ve 2013/2673 Esas, 2014/11009 Karar sayılı ilamında belirtilen “….ıslahla talep edilen fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacağının ıslah tarihinden geriye doğru beş yılın dışında kalan ve dava dilekçesinde talep edilen miktardan fazla olan kısmı zamanaşımına uğramıştır. Gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle ıslaha karşı yapılan zamanaşımı itirazı değerlendirilerek davacının fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacağı hakkında yeniden bir karar verilmelidir” gerekçesiyle kısmen bozulmuş olup bozma ilamından anlaşıldığı üzere ücret alacağı bozma kapsamına alınmamıştır. Bu durumda ücret alacağı için ödenen paranın İİK 361. maddesi kapsamında iadesi istenemez. İcra Mahkemesi’nce belirtilen nedenlerle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle şikayetin kabulü yönünde hüküm kurulması doğru değildir.”gerekçeleriyle bozulmuştur. Mahkeme’ce bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda “ Davanın reddine” karar verilmiş, Hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Somut olayda, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.01.2014 tarihli, 2013/2673 Esas ve 2014/1109 Karar sayılı bozma ilamı üzerine verilen kararın temyizi sonucu aynı dairenin 25.09.2014 gün ve 2014/22804 Esas, 2014/25786 Karar sayılı kararı ile “ Mahkemece, bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporuna göre fazla çalışma alacağının zamanaşımına uğrayan kısmı gözetilerek dava dilekçesinde talep edilen ve zamanaşımına uğramayan alacak miktarı hüküm altına alınmıştır. Ancak ücret alacağı yönünden ise bozma öncesinde belirtilen miktara karar verilmiştir. Hem mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 126/3, hem de 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Borçlar Kanunu’nun 147/1 maddesine göre işçi ücretlerine ilişkin davalar beş yıllık zamanaşımına tabidir. Bu sebeple ıslahla talep edilen ücret alacağının ıslah tarihinden geriye doğru beş yılın dışında kalan ve dava dilekçesinde talep edilen miktardan fazla olan kısmı zamanaşımına uğramıştır. Bu durumda mahkemece, davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı yaptığı zamanaşımı def’inin ücret alacağı açısından değerlendirilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçeleriyle bozma kararı verildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, her ne kadar birinci bozma ilamında “ücret alacağının” bozma kapsamında olmadığından bahisle İİK 361 maddesi doğrultusunda iade gerekmediği belirtilmiş ise de Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 25.09.2014 gün ve 2014/22804 Esas, 2014/25786 Karar sayılı ikinci bozma ilamında ücret alacağının da bozma kapsamında kaldığı anlaşılmakla infaz yönünden söz konusu karar bağlayıcı olup ücret alacağı yönünden İİK 361maddesi gereği iade mümkündür. Belirtilen nedenlerle bu yönde karar tesisi için hükmün yeniden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK’nun 366 ve HUMK.nun 428. maddeleri gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK’nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.