Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2017/4125 E. 2017/15082 K. 13.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/4125
KARAR NO : 2017/15082
KARAR TARİHİ : 13.11.2017

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; davalının 15.04.2014 başlangıç tarihli kira akti ile takibe konu taşınmazda aylık 8.500,00 TL kira bedeli ile kiracı olduğunu, 2015 Ocak ayından itibaren vekil edenine kira bedellerini ödemediğini, mecuru vekil edeninin gıyabında tahliye ettiğini, anahtarların 10.06.2015 tarihinde teslim edildiğini, bu sebeple 10.06.2015 tarihine kadar kiracılık ilişkisinin devam ettiğini, ayrıca davalı ile kira akti kurulurken davalının mecurda mevcut mağaza vitrinlerini söküp attığını, bu nedenle davalı hakkında ödenmemiş kira bedelleri ile eski hale getirme bedellerinin tahsili için takip başlattıklarını, davalının takibe haksız ve mesnetsiz olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın kaldırılmasını talep etmiştir.
Davalı vekili; örnek 13 numaralı takip talebi ile eski hale getirme bedelinin talep edilemeyeceğini, kira sözleşmesinin bitim tarihi olan 15.04.2015 tarihinde taşınmazın tahliye edildiğini, anahtarın şiketin sigortalı çalışanı tarafından kiralayana teslim edildiğini, şirketin 2015 Şubat ile Mart dönemine ait ödenmemiş toplam 14.200,00 TL borcu bulunmakta iken tarafların karşılıklı mutabakatları ile bakiye kira alacağı olan 14.200,00 TL’den mahsup edilmek üzere kiralanan taşınmazda bulunan bazı eşyaların mecurda bırakıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, sözlü kira sözleşmesine dayanan takipte yapılan itirazın icra mahkemesince kaldırılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava itirazın kaldırılması ve takibin devamı istemine ilişkindir.
1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin eski hale getirme talebine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Davacı vekilinin kira alacağına yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Davacı vekilince aylık 8.500,00 TL bedelli, 15.04.2014 başlangıç tarihli üç yıl süreli, sözlü kira sözleşmesine istinaden 2015 yılı Şubat, Mart, Nisan ve Mayıs aylarına ait ödenmeyen kira borçlarından bahisle davalı hakkında icra takibi başlatılmıştır. Takipte alacaklı tarafından 2.850,00 TL kısmı ödeme bildirilmiş, sonuç olarak dört aylık kira alacağı toplamı 31.150,00 TL talep edilmiştir. Davalı vekili 22.06.2015 tarihli itiraz dilekçesi ile sözlü kira sözleşmesine itiraz etmemiş, taşınmazı 15.04.2014 tarihinde tahliye ettiklerini bildirmiştir. Davacı ise taşınmazın 10.06.2015 tarihinde tahliye edildiğinin iddia etmiştir. Davalı kira ilişkisi ve talep edilen kira miktarına itiraz etmediğine ve dosyaya tahliyeye ilişkin usulüne uygun anahtar teslimi yapıldığını gösterir belge de ibraz etmediğine göre taşınmazın 10.06.2015 tarihinde tahliye edildiğinin kabulü gerekir. Takipte talep edilen alacak kabul edilen tahliye tarihinden önce olduğuna göre 31.150,00 TL asıl kira alacağı ve ferileri yönünden itirazın kaldırılarak takibin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi doğru değildir.
SONUÇ: Açıklanan nedenler ile davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (1) numaralı bentte yazılı sebepler ile reddine, (2) numaralı bentte yazılı sebepler ile kabulüne, Mahkeme kararının İİK’nun 366/3. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK’nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.