YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/14693
KARAR NO : 2017/17220
KARAR TARİHİ : 01.11.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 13.06.2006 – 11.08.2011 tarihleri arasında mekanik teknisyeni görevi ile vardiyalı olarak günde 12 saat çalıştığını ve fazla mesailerinin ödenmediğini, davalı işyerinde kartlı giriş sistemi olduğunu ve bu kayıtlara göre fazla mesainin ortaya çıkacağını ileri sürerek fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 12 saat vardiyalı çalıştığı şeklindeki iddianın gerçek dışı olduğunu, işyerinde 2 gün gündüz, 2 gün gece çalışılıp 2 gün de izinli sayıldığını, talep edilen miktarın fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı 12 saatlik çalışması için 2009 yılına kadar 1 saat ara dinlenmesi verildiğini iddia ile fazla çalışma alacağı talebinde bulunmuştur. Dosyada davacının iddiası dışında ara dinlenmesinin 1 saat olduğuna ilişkin delil yoktur. Dairemizin yerleşik uygulamasına göre 11 saati aşan fazla çalışma için ara dinlenmesinin 1,5 saat kabul edilmesi gerekirken, sadece davacı iddiasına istinaden ara dinlenmesinin 1 saat olarak kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.