YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/5842
KARAR NO : 2017/7389
KARAR TARİHİ : 14.12.2017

MAHKEMESİ : …ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda … 2.Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 13.01.2015 gün ve 2014/396 Esas 2015/7 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde istenilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi …’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, 30.11.2012 günlü dilekçe ile 2.040,00.-TL ecrimisil isteğiyle açılmış ve 1.490,00.-TL üzerinden 13.01.2015 tarihinde nihai karara bağlanmıştır.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Bilindiği üzere; 5219 ve 5236 sayılı Kanun ile HUMK nun 427/2. maddesi uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00’TL den az olan davalara ait yerel mahkeme kararlarına karşı temyiz yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.
Temyiz eden davalı yönünden hüküm altına alınan miktar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekir.
Öte yandan, kesin olan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay da bir karar verilebilir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz eden davalı vekilinin 12.03.2015 tarihli temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,14.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi