Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2016/9973 E. 2017/14104 K. 05.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/9973
KARAR NO : 2017/14104
KARAR TARİHİ : 05.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında TCK’nın 142/1-b maddesi gereğince 2 yıl olarak tayin edilen temel cezadan TCK’nın 143. maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapıldığı sırada 2 yıl 4 ay yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği, TCK’nın 35/2. maddesi gereğince 3/4 oranında indirim yapıldığı sırada 7 ay yerine hesap hatası sonucu 7 ay 15 gün hapis cezasına, bu ceza üzerinden de TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince 4.200 TL adli para cezası yerine, 4.500 TL adli para cezası hükmedilerek fazla ceza tayini,
2-28.06.2014 tarihinde 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3. maddesi ile “hükümlü adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceği, buna uymaması halinde kalan kısmın tamamının açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceği” düzenlemesi getirildiği halde, anılan düzenleme dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “2 yıl 6 ay” ibaresinin çıkarılarak, yerine “2 yıl 4 ay ”; TCK’nın 35/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “7 ay 15 gün” ibaresinin çıkarılarak, yerine “7 ay” ve 50/1-a maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “4.500 TL adli para cezası” ibaresinin
çıkarılarak, yerine “4.200 TL adli para cezası” ibarelerinin yazılması ile sonuç cezanın “4.200 TL adli para cezası” olarak belirlenmesine; hüküm fıkrasından “…ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ilişkin ibarelerin bulunduğu kısmın çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.