Yargıtay Kararı 1. Hukuk Dairesi 2015/5830 E. 2017/7388 K. 14.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/5830
KARAR NO : 2017/7388
KARAR TARİHİ : 14.12.2017

MAHKEMESİ : …ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, 7249 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 213/10817’şer hisselerini semt spor sahası yapılması için davalıya bağışladıklarını, davalının, işlem tarihinden itibaren uzun süre geçtiği halde taşınmazda bağışlama iradesini yerine getirecek herhangi bir işlem yapmadığını ileri sürerek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.
Davalı, aynı taşınmazla ilgili davacıların 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/103 Esas sayılı dosyasında da bağıştan rücu hukuki sebebine dayalı dava açtıklarını, mahkemenin davayı usulden reddettiğini, bu kararın kesin hüküm mahiyetinde olduğunu, kayıtsız şartsız bağışlama işlemi yapıldığından bağıştan dönme koşullarının oluşmadığını, davanın 1 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, taşınmazın paylı mülkiyete tabi olup diğer paydaşların tapudaki mülkiyeti devam ederken taşınmazda semt spor sahası işlemi yapılmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalının imar planına uygun şekilde spor sahası yapmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi …’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle temlik koşulunun yerine getirilmediği saptanmak suretiyle mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine.
Ancak, dava konusu taşınmazda davacıların payının dava tarihi itibari ile keşfen saptanan değeri 735.195 TL olduğundan bu değer üzerinden karar ve ilam harcı alınması yerine, eksik harca hükmedilmesi isabetsizdir. Harç konusu kamu düzeniyle ilgili olup, temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın mahkemece resen gözetilmelidir.
Ne var ki, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, mahkeme kararının hüküm kısmının 2.bendinin hükümden çıkarılarak yerine “Alınması gereken 50.221,17 TL harçtan peşin alınan 6.831 TL harcın mahsubu ile eksik kalan 43.390,17 TL harcın davalıdan tahsiline” cümlesinin yazılmasına, 6100 sayılı HMK’nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.