YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14002
KARAR NO : 2014/18907
KARAR TARİHİ : 03.12.2014

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/02/2014 tarih ve 2013/219-2014/30 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının “…ı Tatlandırın” ibareli marka başvurusuna, müvekkilinin “…” unsurlu markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın nihai olarak TPE YİDK kararıyla reddedildiğini, oysa davalı markasının davacının markalarını çağrıştırdığını, görsel ve işitsel açıdan iltibasa neden olacak mahiyette olduğunu ileri sürerek; dava konusu YİDK kararının iptaline, markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, kurum işlem ve kararlarının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı şirket vekili, tarafların markaları arasında benzerlik bulunmadığını, davacı şirketin “…” ibareli markasının tek başına ayırt edicilik unsurunun olmadığını savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, taraf markalarının tescil kapsamları arasında her ne kadar “krakerler, gofretler” malları yönünden nisbi benzerlik bulunmakta ise de, “……” ibareli başvuru markasının “slogan markası” niteliğinde olduğu, “…” ibaresinin markada tanımlayıcı olarak kullanıldığı, davacı markalarının ise “…” asıl unsurlu oldukları, ortalama tüketici kitlesinin bütüncül intibası dikkate alındığında 556 sayılı KHK’nın 8/1 (b) maddesi uyarınca markalar arasında karıştırılma ihtimalinin söz konusu olmayacağı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.