YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/10659
KARAR NO : 2014/17705
KARAR TARİHİ : 17.11.2014
MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ….Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.03.2014 tarih ve 2010/300-2014/157 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Körfez Şubesi’nde bulunan hesabına internet aracılığı ile şifre çözülerek girildiğini ve hesaptan 4.951,88 TL çekildiğini, müvekkilinin banka hesabından çekilen paranın diğer davalı …’ın …. Bankası … Şubesi’ndeki hesabına intikal edip bu davalı tarafından paranın kullanıldığını, müvekkilinin zararının giderilmediğini ve davalıların sorumlu bulunduğunu ileri sürerek meydana gelen maddi zararının olay tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek mevduat faiz oranı ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili ve davalı … davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, her ne kadar davalı banka tarafından internet bankacılığı için sistemlerinin yeterli olduğu ve gerekli tüm güvenlik donanımlarına sahip olduğu, bu nedenle kendileri yönünden herhangi bir kusur söz konusu olmadığı savunulmuş ise de, bir güven kurumu olarak faaliyet gösteren bankanın objektif özen yükümlülüğünün yerine getirilmesinden kaynaklanan hafif kusurlarından dahi sorumlu bulunduğu, dava konusu para hesabına havale edilen davalı …’ın da banka ile birlikte sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 4.951,58 TL’nin 16/06/2006 tarihinden itibaren Merkez Bankası’nın kısa vadeli reeskont kredilerine uyguladığı faiz ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 253,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı bankadan alınmasına, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.