YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/14836
KARAR NO : 2014/3363
KARAR TARİHİ : 24.02.2014
MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07/03/2013 tarih ve 2012/799-2013/260 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline taşıma rizikolarına karşı sigortalı dokuma tezgahı makinesinin davalıların taşıyıcı ve sürücü olduğu araç ile taşınması sırasında hasarlandığını, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, meydana gelen hasardan davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek, 2.823,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, hasarın taşıma sırasında meydana gelmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, emtianın tesliminden hemen sonra inceleme yapan ekspertiz tarafından hazırlanan rapor ve çekilen fotoğraflardan hasarın bulunduğu, taşımaya konu olan dokuma tezgahının hasarlı olarak teslim edildiği, taşıyıcının temsilcisi olan davalı sürücünün katılımı ile tutanak altına alındığı, hasar tespitinin yapıldığı ve usulüne uygun bildirimin gerçekleştirildiği, TTK 781 uyarınca taşıyıcının ziya ve hasardan sorumlu olduğu ve ayrıca verilen kesin süreye rağmen ziya ve hasarın kendi kusurundan doğmayan bir sebepten ileri geldiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 2.823,00 TL alacağın ödeme tarihi olan 04/01/2005 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 142,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.