YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/8183
KARAR NO : 2017/6063
KARAR TARİHİ : 27.03.2017
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 1998 tarihinden iş sözleşmesini haklı nedenle sona erdirdiği 2006 tarihine kadar çalıştığını öne sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının çeşitli firmalar bünyesinde Mart 2000 tarihinden itibaren çalışarak kendi isteği ile 12.08.2006 tarihinde işten ayrıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece kıdem tazminatının kabulüne diğer alacak taleplerinin reddine ilişkin verilen karar taraf temyizi üzerine çalışma süresi yönünden bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacının 1120755 sayılı iş yerinde çalışması gösterilmişse de davacının çalıştığı kurumun davalı iş yeri olmadığı gibi bu işyerinin davalının alt işvereni olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Taraflar arasında davacının hizmet süresi ihtilaflıdır.
Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamı öncesinde davacının 10.03.2000-11.08.2006 tarihleri arasında davalıda çalıştığı ve iş akdine haklı bir neden olmadan son verildiği kabul edilerek kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir. Hükmün taraflarca temyizi üzerine karar; 10.12.2015 tarih 2015/39034 Esas ve 2015/24941 Karar sayılı bozma ilamı ile davalının tüm davacının sair temyiz itirazları reddedilerek 3.8.1998-29.02.2000 tarihleri arasında geçen çalışmanın davalıda geçip geçmediğinin tespitine yönelik davacı yararına bozulmuştur.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda 3.8.1998-29.02.2000 tarihleri arasındaki çalışmanın dava dışı … AŞ de geçtiği ve davalı ile bu şirket arasında hizmet alım sözleşmesi bulunmadığı gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.
Öncelikle, 03.08.1998-29.02.2000 tarihleri arasında geçen çalışmanın davalıda geçip geçmediğinin tespit edilmesi için karar bozulduğuna göre bu dönemin davalıda geçmediğinin kabulü halinde dahi mahkemece yapılması gereken bozmadan önce olduğu gibi 10.03.2000-11.08.2006 tarihleri arasındaki çalışma süresine göre kıdem tazminatının hüküm altına alınması iken bozma ile davacı yararına oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmeden tüm çalışma süresi yönünden kıdem tazminatı talebinin reddedilmesi yerinde bulunmamıştır.
Bozma ile 03.08.1998-29.02.2000 tarihleri arasındaki çalışmanın da davalıda geçip geçmediğinin araştırılması istenilmiştir. Mahkemece davacının bu süre zarfında davalıda çalışmadığı kabul edilmiş ise de, bu kabul de hatalı olup dosya içeriğine uygun düşmemektedir.
Davacı sayaç okuma,açma ve kesme işçisi olarak çalışmıştır. Yargıtay 9. HD tarafından 10.03.2014 tarih, 2012/3717 E ve 2014/7575 K sayılı ilamı ile onanan dava dosyası; Kapatılan Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından 16.09.2015 tarih, 2015/28892 Esas ve 2015/15316 Karar sayılı ilamı ile onanan dava dosyası; Kapatılan Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 18.01.2016 tarih, 2015/9822 E ve 2016/72 K sayılı bozma ilamı ve tüm dosya içeriğinden; 1120755,35 işyeri sigorta sicil numaralı davalı … AŞ. (abone hizmetleri) işyerindeki geçen çalışma süresinin alt işveren nezdinde geçtiğinin ve davalının bu nedenle sorumlu olduğunun kabulü zorunludur.
Açıklanan nedenler ile davacının 03.08.1998-11.08.2006 tarihleri arasında davalıda çalıştığının kabulü ile kıdem tazminatının hesaplatılıp hüküm altına alınması gerekirken reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.