Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/20070 E. 2017/6846 K. 18.04.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/20070
KARAR NO : 2017/6846
KARAR TARİHİ : 18.04.2017

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK ( İŞ ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01.03.2000 tarihinde işe başladığını ve işten çıkarılma tarihi olan 01.10.2012 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, çalıştığı dönemde düzenli olarak aylık ücretlerini alamadığını, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 7.800 TL. ücret alacağı, 10.000 TL. kıdem tazminatı, 1.000 TL. 2 yıllık Pazar günleri çalışma ücreti, 1.000 TL. resmi bayramlarda çalışma ücreti ve 200 TL. ihbar tazminatı olmak üzere kıdem tazminatının en yüksek banka faizi diğer alacaklar için yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; müvekkilinin ekonomik durumun bozulunca ve işleri ters gidince davacıyı işten çıkarmak zorunda kaldığını, hükmü yerine getirebilmek açısından 6-7 aylık zamana ihtiyacı bulunduğunu, borcunu periyoda yayarak ödeyebileceğini, davacıya çalışmadığı halde 5 ay sigorta primi ödemesi yaptığını savunarak davanın reddini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece; toplanan kanıtlar, bozma ilamı ve bozma ilamı doğrultusunda düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı ,davalı asil temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 04.12.2012 yerine, 25.07.2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddî hata olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.
2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı asilin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3-Mahkemece davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.
Bilindiği üzere karar tarihindeki AAÜT. sinin 13. maddesine göre ;
(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.
(2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.
Davacının ıslah dahil toplam talebi 25,462,26 TL. olup, bu miktarın 23,677,290 TL. si kabul edilip, 1,784,970 TL. si reddedilmiştir.
Somut uyuşmazlıkta davanın reddedilen kısmı 1,784,970 TL. dir. Mahkemece,vekil ile temsil edilen bu davada davalı lehine reddedilen miktarı geçmeyecek şekilde vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) SONUÇ:
Hüküm fıkrasına yeni bir bent olarak “Davalı kendini vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlükteki AAÜT gereğince hesaplanan 1,784,970 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” bendinin eklenmesine hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 18/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.