YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/4328
KARAR NO : 2017/6498
KARAR TARİHİ : 13.04.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, davacının iş aktini haklı nedenle feshettiğini işe başladığı tarihte iki vardiya halinde (08:00-20:00/20.00-08:00) çalıştığını, bu çalışmanın bir gündüz, bir gece, bir tatil şeklinde gerçekleştiğini, sonraları 2 gündüz, 2 gece, 2 tatil şeklinde değiştirildiğini, bilahare Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne yapılan şikayetler neticesinde 11.05.2013 tarihinden itibaren günlük çalışma saatlerinin 8 saate indirildiğini, davacının ulusal ve dini bayramlarda da bu şekilde çalıştığını, buna ilişkin sadece 30 TL. ödendiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, devamsızlık eden davacının ihtara rağmen devamsızlığını sürdürmesi nedeni ile davalı tarafından iş aktinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının 2 vardiya çalıştığı dönemde günlük 12 saatlik çalışma süresi içerisinde 1,5 saat yemek ve ihtiyaç molası verildiğini, özel güvenlik görevlilerinin ayda 20 gün çalışıp 10 gün tatil yaptıklarını, davacının ayda fiilen 210 saat çalıştığını, aylık hafta tatilleri çıkarıldığında 195 saat normal çalışma yapması gerektiğini, bu durumda aylık 15 saat fazla mesai yapmış olacağını, fazla mesai ücretlerinin de banka hesabına ayrıca yatırıldığını, 11.05.2013 tarihinden sonra 3 vardiyaya geçildiği için fazla mesai yapmadığını, çalıştığı ulusal bayram genel tatil ücretlerinin bankaya yatırıldığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, işe giriş tarihi yönünden taraflar arasındaki ihtilaflı süre 1 gün olup dosyaya sunulan imzalı hizmet sözleşmesi ve işe giriş bildirgesinde işe başlama tarihi 06.11.2009 olarak belirtildiğinden işe giriş tarihinin 06.11.2009 olarak kabul edildiği, davacının 23.01.2014 tarihinden sonra fiili çalışmasının olmadığı, davacının 06.11.2009- 23.01.2014 tarihleri arasında çalıştığı sonucuna varıldığı, davacının iddia ettiği ücretin, 2013/Kasım bordrosunda tahakkuk ettirilen fazla mesai ücreti ve sair ödeme adı altında tahakkuk ettirilen brüt 122,50 TL’sı dahil toplam net tutar kadar olduğu, davacının ücretinin ücret bordrolarında da göründüğü gibi en son günlük brüt 41,61 TL’sı olduğu sonucuna varıldığı, davacının 2012 yılının Mayıs ayına kadar periyodik olarak birinci gün 08:00-20:00 saatleri arasında, ikinci gün 20:00-08:00 saatleri arasında çalıştığı, üçüncü gün tatil yaptığı, bu şekilde birinci hafta 3 gündüz, 2 gece çalışmasının bulunduğu, ara dinlenme süreleri yönünden Yargıtay uygulaması dikkate alınarak haftalık 7,5 saat,ikinci hafta 2 gündüz, 3 gece çalışmasının bulunduğu, gece çalışmalarının 7,5 saati aşan kısmının doğrudan fazla mesai olması nedeni bu hafta 9 saat, üçüncü hafta 2 gündüz,2 gece çalışmasının bulunduğu, gece 7,5 saati aşan çalışmaları nedeniyle haftalık 6 saat, 2012/Mayıs ayından 11.05.2013 tarihine kadar periyodik olarak ilk iki gün 08.00-20:00 saatleri arasında, üçüncü ve dördüncü gün 20:00-08:00 saatleri arasında çalıştığı, beşinci ve altıncı gün tatil yaptığı, bu şekilde;ilk iki hafta 3 gündüz, 2 gece çalışmasının bulunduğu, ara dinlenme süreleri yönünden Yargıtay uygulaması dikkate alınarak haftalık 7,5 saat,üçüncü ve dördüncü haftalarda 2 gündüz, 3 gece çalışmasının bulunduğu, gece çalışmalarının 7,5 saati aşan kısmının doğrudan fazla mesai olması nedeni bu hafta 9 saat, beşinci ve altıncı haftalarda 2 gündüz, 2 gece çalışmasının bulunduğu, gece 7,5 saati aşan çalışmaları nedeniyle 6 saat fazla mesai yaptığı,davalı işyerinde 11.05.2013 tarihinden itibaren 3 vardiyalı çalışma sistemine geçildiği ve bu tarihten sonrası için belirtilen çalışma sisteminde davacının fazla mesaisi bulunmadığı, fazla mesai ücretinin ödendiğinin ispat yükünün yazılı belge ile işveren üzerinde olup, davalı tarafından 2013/Kasım ayından önceki dönemlere ait bordroların dosyaya sunulmadığı, Mahkeme tarafından celbedilen Garanti Bankası’na ait hesap dökümünde davacıya her ay değişen tutarlarda maaş ve sosyal hak adı altında ödemeler yapıldığı, ancak yapılan ödemelerin hangi alacak kalemlerini içerdiği tespit edilemediğinden davacının fazla mesai ücretine hak kazandığı, davacının vardiyasına denk gelen resmi tatil günlerinde çalıştığı, davalı tarafından 2013/Kasım ayından önceki dönemlere ait bordrolar dosyaya sunulmadığı, Mahkeme tarafından celbedilen Garanti Bankası’na ait hesap dökümünde davacıya her ay değişen tutarlarda maaş ve sosyal hak adı altında ödemeler yapıldığı, ancak yapılan ödemelerin hangi alacak kalemlerini içerdiği tespit edilemediği, davacı ulusal ve dini bayram ücretleri ile genel tatil ücretlerini iki ayrı alacak kalemi olarak talep etmiş ise de, ulusal bayram-genel tatil çalışmaların tek bir alacak kalemini oluşturduğu, davacının resmi tatil çalışmalarına karşılık sadece net 30,00 TL’sı ücret ödendiğini beyan ettiği, bu miktarın mahsubu ile davacının ulusal bayram genel tatil ücretine hak kazandığı, davacının 24.01.2014 tarihli fesih ihtarnamesi ile fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, mevsimlik kıyafetlerinin verilmediğini, güvenlik görevlisi olarak çalışmakta iken görevi dışında doğalgaz açma kapama, fatura dağıtımı işlerinin yaptırıldığını, teknik personel dışında girilmemesi gereken, iş güvenliği bulunmayan sahalar olan elektrik odaları, jeneratör odalarına gönderilerek şalter açma kapama ve sair işler yaptırılıp, yapmadığı takdirde işine son verileceği yönünde baskı uygulandığını, çalışma şartlarının değiştirilip zorlaştırıldığını, bu nedenlerden dolayı iş akdini 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 24/I-a ve 24/II-e maddelerine göre haklı nedenle feshettiğini bildirdiği, davalının ise 05.02.2014 tarihli cevabi ihtarnamesi ile davacının ihtarnamesindeki iddiaları reddettiği, davacıya güvenlik hizmeti dışında başka işlerin yapılması için sözlü veya yazılı talimat verilmediğini beyan ettiği, davalı tarafından davacının 24.01.2014 ve devamı tarihlerde devamsızlık yaptığına dair tutanaklar ve 28.01.2014 tarihli işe davet ihtarı dosyaya sunulmuşsa da davacı 24.01.2014 tarihli ihtarnamesi ile iş akdini feshettiğinden artık bu tarihten sonrası için davacının devamsızlığından söz edilebilmesinin mümkün olmadığı, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/I-a maddesi, iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılmasının işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması halinde işçiye haklı nedenle fesih imkanı verdiği, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II-e maddesi, işveren tarafından işçinin ücretinin Kanun hükümleri veya sözleşme şartlarına uygun olarak hesap edilmemesi veya ödenmemesi halinde işçiye haklı nedenle fesih imkânı vermekte olup, davacının iş aktini haklı olarak fesih ettiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının, çalışma süresine göre 56 günlük yıllık izne hak kazandığı, 16 günlük izin hakkını kullanmadığını iddia ettiği, davalı tarafından sunulan yıllık izin defteri ve yıllık izin talep formlarından davacının toplam 42 günlük izin hakkını kullandığının görüldüğü, davacının kullanmadığı 14 günlük izin hakkı bulunduğu, fazla mesai ücretinde takdiren %20, ulusal bayram genel tatil ücretinde de %30 oranında taktiri indirim yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut uyuşmazlıkta, davacının ihtarında 2010/Mart ayından 2013 /Nisan ayına kadar olan dönemdeki fazla mesai alacağının ödenmediğinin belirtilmesine rağmen, bu beyanı aşar şekilde 2010/Mart (dahil)- 2013 /Nisan (dahil) tarih aralığını aşan hesaplamanın kabul edilmesi hatalıdır.
3-Ulusal bayram genel tatil ücreti bakımından, dava dilekçesinde “Ulusal bayram genel tatillerde çalıştığı, buna ilişkin sadece 30 TL. gibi bir ücret ödendiği” beyanı davacı asıl celbedilerek açıklatılmalı, sadece bir kere mi 30 TL. yoksa her çalıştığı ulusal bayram genel tatil günü için mi ya da ne kadarlık çalışma için bu ödemenin yapıldığı davacının beyanına göre tespit edilerek sonuca gidilmelidir. Her ne kadar Mahkeme gerekçesinde 30 TL.nın düşülmesinden bahsedilmiş ise de neticeten verilen karara göre bu miktarın düşülmediği anlaşılmaktadır.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/04/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.