YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/23842
KARAR NO : 2014/29481
KARAR TARİHİ : 13.10.2014

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, ilave tediye ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede temizlik görevlisi olarak çalışırken haksız şekilde işten çıkarıldığını, kesinleşen işe iade davasında baştan beri Bakanlık işçisi olduğunun ve feshin haksız olduğunun belirlendiğini iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve ilave tediye ücretinin ödetilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı … Bakanlığı vekili, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda davacının iş sözleşmesi, 30.04.2004 günü feshedilmiş, işe iade davası sonucunda feshin geçersizliğinin tespitine ve işe iadeye karar verilmiş, süresi içinde işverene başvurmasına rağmen 02.05.2007 tarihi itibarıyla işe başlatılmamış olup gerçek fesih tarihi 02.05.2007 tarihi olmuştur.
Mahkemece, davacının kıdem tazminatı alacağına fesih tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmiş, ancak tarih belirtilmemiştir.
Mahkemece, kıdem tazminatı faiz başlangıcının infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar yerinde açıklanmaması, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/l maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığın harca mahkûm edilmesi, davacı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin nispî olması gerekirken maktu olarak belirlenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3/1 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Kararının hüküm kısmının 1, 4, 5, 6. bentlerinin çıkartılarak yerine;
“1- Davanın kısmen kabulü ile, 3.366 TL kıdem tazminatının fesih tarihi olan 02.05.2007 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,
4- Davalı Bakanlık, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacının yatırdığı peşin harcın istek hâlinde iadesine,
5- Harç hariç 195,00 TL yargılama giderinin kabul-ret oranına göre belirlenen 140,36 TL’sinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,
6- Karar tarihinde yürürlükte olan tarifenin 12. maddesine göre nispî olarak belirlenen 956,93 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine”
Bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.