YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/10359
KARAR NO : 2017/3243
KARAR TARİHİ : 12.06.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit (sanıklar), 6136 sayılı Kanuna muhalefet (sanıklar … … ile …)
HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet, tehdit suçundan verilen cezaların infaz edilmemesi, sanıklar … … ile … haklarında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.
Sanık … müdafiin 07.03.2014 havale tarihli temyiz dilekçesinde sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü, sanıklar…ile … müdafiin 10.02.2014 havale tarihli temyiz dilekçesi içeriğinde ise sanıklar…ve … haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık … … hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı temyiz ettiklerini açıkça bildirmeleri karşısında, sanık … … hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan dolayı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık … … müdafiin bu hükme yönelik temyiz istemi aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca itiraz kabul edilip gerekli karar mahallinde merciince verilmek üzere, incelemenin sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik müdafilerin temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümlerden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Sanıklar haklarında hükümler kurulurken ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakka ilişkin düzenleme maddesi olarak 1412 sayılı CMUK’nın 326/son yerine, yazılı şekilde karar tarihinde yürürlükte olmayan 5271 sayılı CMK’nın 307/4. maddesinin gösterilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar haklarında kazanılmış hakkın uygulanmasına ilişkin bölümün karardan çıkartılarak yerine “…Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen sonuç cezaların 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarları itibariyle kazanılmış hakları gözetilerek neticeten 3 yıl 4 ay hapis cezasına indirilmesine…” ibaresinin eklenmesi ve hükümlerde yer alan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.