YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/6599
KARAR NO : 2020/4141
KARAR TARİHİ : 30.06.2020

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 50/2. maddesinin ”suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez” şeklindeki hükmüne ve 5237 sayılı TCK’nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen, sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre, olay günü gündüz vakti, meskun mahal içi, tek şeritli bölünmüş parke kaplı yolda sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile 4 yönlü kontrolsüz kavşağa geldiği sırada karşı istikametten gelen katılanın sevk ve idaresindeki motosikletin geçişini tamamlamasını beklemeden kavşağın sol koluna doğru dönüş yapması nedeniyle çarpışmaları neticesinde katılanın 6. derece kemik kırığı ile yaralanması ile sonuçlanan olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 30/06/2020 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.