YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/7545
KARAR NO : 2020/2313
KARAR TARİHİ : 01.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık … hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanık ile temyiz dışı sanık …’nin, kendi telefonlarından katılanı sanık …’ın aramış olabileceğine ilişkin savunmaları, katılanın ifadesinde arayan kişinin sesinden Ramazan olduğunu anladığını belirtmesi, olayın intikal şekli ve zamanı ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, katılanın başka delillerle desteklenmeyen soyut ve aşamalarda çelişkili beyanları dışında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Sanığın hükümden sonra 18.07.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK’nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ile sanıklar müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.