YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/3721
KARAR NO : 2020/2140
KARAR TARİHİ : 27.02.2020
MAHKEMESİ : ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/03/2016 gün ve 2013/120-2016/46 sayılı kararı bozan Daire’nin 06/03/2018 gün ve 2016/8245 – 2018/1712 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin TPE nezdinde tescilli tasarımları bulunduğunu, davalı tarafın bu tasarımlara konu ürünlerin taklidini üreterek satımını yaptığını, bu hususun İstanbul Anadolu Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2013/34 D.İş sayılı dosyası ile sabit olduğunu ileri sürerek 554 sayılı KHK’nin 52. maddesinin b bendi uyarınca 10.000 TL maddi, 5.000, TL manevi, 5.000 TL itibar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacı tasarımları ile müvekkili ürünlerinin benzer olmadığını, tasarıma tecavüzün bulunmadığını, ayrıca tazminatın somut verilere göre hesaplanması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gcrektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.
2- Dava, tasarım hakkına tecavüzden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, davacı 554 sayılı KHK’nın 52/2-b bendi gereğince tasarımdan doğan haklara tecavüz edenin tasarımı kullanmakla elde ettiği kazanca göre tazminat hesaplaması yapılmasını talep etmiştir. Mahkemece, tercih edilen hesaplama yöntemine göre ele geçirilen 32 adet üründen 26 adetinin davalı tarafça piyasaya sürülmeden imha edilip, tecavüz edenin tasarımı kullanmakla elde ettiği bir kazanç bulunmadığı gerekçesi ile imha edilen kısmın maddi tazminat hesabına dahil edilmemesi yerinde olup, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekirken, karar yazılı gerekçe ile davacı yararına bozulmuş olduğundan, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 06.03.2018 tarih, 2016/8245 E. 2017/1712 K. sayılı bozma kararının kaldırılarak hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (I) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair karar düzeltme istemlerinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile 06.03.2018 tarih, 2016/8245 E. 2017/1712 K. sayılı bozma kararının kaldırılarak hükmün ONANMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, peşin harcın onama harcından mahsubuyla 25,20 TL’nin davacıdan alınmasına, 27/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.