Yargıtay Kararı 18. Ceza Dairesi 2019/7683 E. 2020/6570 K. 04.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7683
KARAR NO : 2020/6570
KARAR TARİHİ : 04.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın kardeşi Hamdi Fidan’ın soruşturma aşamasında alınan beyanında sanığın sara hastası olduğu için sinirlendiğini, raporunun olduğunu beyan etmiş ise de aynı beyanda sanığın alkolün etkisiyle kendisini kaybettiğini beyan etmiş olması, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında olay tarihinde sara hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azaldığına yönelik bir savunmasının olmadığı veya aşamalarda rapor sunmadığı, yine dosya içerisindeki sanık hakkında olayın akabinde tanzim edilmiş doktor raporunda sanığın genel durumunun iyi, bilincinin açık, 1,37 promil alkollü olduğunun belirtilmiş olması, olay tarihinde saat 03:00’da tanzim edilmiş olay tutanağında sadece alkollü olan sanığın davranışlarını kontrol etmekte zorlandığının belirtildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki sanık hakkında TCK’nın 32. maddesi uyarınca yöntemince rapor alınmasına dair bozma isteyen düşünceye katılınmayarak, yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi uyarınca hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık …’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu husus, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası hükümden “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.