Yargıtay Kararı 18. Ceza Dairesi 2019/4702 E. 2020/8532 K. 02.07.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4702
KARAR NO : 2020/8532
KARAR TARİHİ : 02.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olmak, 4708 Sayılı Kanuna Muhalefet
HÜKÜMLER : Beraat, düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanıklar … ve … hakkında kurulan hükümlere yönelik katılan Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyizinde;
İmar kirliliğine neden olma suçundan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davalara katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davalarına katılan olarak kabulünün, katılan Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’na bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Sanıklar …, …, …, …, …, …, …, …, … hakkında 4708 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Hüküm başlığında suç tarihi “13/04/2010” yerine, “2009 yılı” olarak yazılmış ise de, sonuca etkili olmadığından mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olup bozmayı gerektirmediği,
Eylemlere ve yükletilen suça yönelik katılan Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3- Sanıklar … ve … hakkında 4708 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyizinde ise;
Sanıklara atılı suça ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının temyiz inceleme sürecinde gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 66/1e ve CMK’nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 02/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.