YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4906
KARAR NO : 2020/7396
KARAR TARİHİ : 23.06.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyete dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Mahkemece 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi kapsamında kaldığı kabul edilen eylemin, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34 ve 35 inci maddeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 253 ve 254 üncü maddelerinde yapılan değişiklik öncesinde de uzlaşma kapsamında olduğu, ancak sanığın TCK’nin 86/1 ve 87/1-c maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı halde, kovuşturma aşamasında sanığa atılı suçun TCK’nin 86/1. maddesi kapsamında kasten yaralama suçu kapsamında kaldığı ve bu nedenle bu suçun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, CMK’nin 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,
Kabule göre;
2) Sanığın tekerrüre esas alınan Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2015 tarihinde kesinleşmiş, 28.04.2015 tarih ve 2013/410 Esas – 2015/460 Karar sayılı ilamına konu suçun işlendiği tarihte onsekiz yaşından küçük bulunması karşısında, TCK’nin 58/5. maddesi uyarınca tekerrür hükmü uygulanamayacağı halde, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.