Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2012/1169 E. 2012/1739 K. 13.03.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/1169
KARAR NO : 2012/1739
KARAR TARİHİ : 13.03.2012

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

… ve müşterekleri ile Akdeniz Belediye Başkanlığı ve dahili davalı Hazine aralarındaki dava hakkında Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.05.2010 gün ve 865/176 sayılı hükmün Dairenin 25.04.2011 gün ve 5902/2422 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Davalı … Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK.nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve anılan kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK.nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 203,00 TL para cezası ile aşağıda müfredatı yazılı 38,20 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 5,70 TL’nın karar düzeltme isteyen davalıdan alınarak Hazineye irad kaydına 13.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dairenin 25.04.2011 tarih, 2010/5902 Esas, 2011/2422 Karar sayılı bozma kararına ekli olan karşı oy yazısı kapsamını aynen tekrar ediyorum. Ayrıca, Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığının 05.01.2012 tarih 187 nolu yazısı ve ekindeki belgelere göre dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 1/1000 ölçekli uygulama imar planı paftasının 28.11.1963 tarihinde onaylandığı, nizalı taşınmazın bulunduğu yerin “meskun konut alanı” olarak planlandığı, Mersin Belediye Meclisinin 15.09.1986 tarih 264 sayılı Belediye Meclisi kararıyla onaylanan merkez plan revizyonunda söz konusu alanları için “bitişik nizam 8 kat” yapılanma koşulu getirildiği anlaşılmaktadır. Dosya kapsamına ve Dairenin çoğunluk görüşünü içeren bozma kararında yazılı olduğu üzere; 2613 sayılı Yasaya göre yapılan şehir kadastrosu çalışmalarında, dava konusu yerin, paftasında “yol” olarak bırakıldığı, diğer bilgi ve belgelere göre “kadim ark” niteliğinde olduğu ve kadastro çalışmalarının 1947-1948 yıllarında yapıldığı anlaşılmaktadır.
Bilindiği üzere ve kural olarak ve Dairenin kararlılık kazanmış uygulamalarına göre; paftasında yol gösterilen veya terk edilen yollar ile kadim arkların zilyetlikle iktisabı için öncelikle imar ve ihyasının 3402 sayılı Kadastro Yasasının 17.maddesi kapsamına göre tamamlanması, ondan sonra aynı Yasanın 14 ve TMK.nun 713/1.maddeleri uyarınca 20 yıllık sürenin aralıksız ve çekişmesiz olarak geçmesi gerekir. Somut olayda, 1947-1948 yılından 1/1000 ölçekli imar planı kapsamına alındığı tarihe kadar 20 yıllık süre dolmamıştır. Öte yandan komşu aynı ada 1 ve 4 parsellerle ilgili olarak açılan tescil davalarının kaublle sonuçlanması, eldeki dava için ilgilileri bakımından güçlü delil olmayacağı gibi işbu dosya için emsal teşkil etmeyeceği kuşkusuzdur. Açıklanan tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabul kararı doğru olmamıştır. Davalı belediyenin karar düzeltme istekleri açıkladığım nedenlerle yerinde olduğu görüşüyle, formül ret şeklinde tecelli eden çoğunluk görüşüne katılmak mümkün değildir. Belirttiğim sebeplerle karar düzeltme isteği kabul edilmelidir, görüşündeyim. 13.03.2012