Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2018/7103 E. 2020/5251 K. 10.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/7103
KARAR NO : 2020/5251
KARAR TARİHİ : 10.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62, 52/2 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince
mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hükümden önce 05/08/2017 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 291. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği; ancak bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay’dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK’un 305 ila 326. maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında kanun yoluna başvuru süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılmış olması karşısında; sanığın yedi günlük yasal süresi geçtikten sonra yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Katılan …’un hayvancılıkla uğraştığı, daha önce beslemiş olduğu hayvanları … isimli bir şahsa bir çok defa sattığı ve parasını zamanında aldığı, suç tarihinde sanığın katılanın ikametine bir kamyon ile geldiği ve katılanın yaşlı olmasından faydalanarak kendisini … olarak tanıttığı, katılandan 3 adet büyükbaş hayvan satın almak istediği, yaptıkları pazarlık sonucu 3 adet hayvanı 11.000 TL karşılığında satın aldığı, hayvanların parasını 2013 yılının Temmuz ayında ödeyeceğini belirttiği ve katılana bir senet verdiği, katılanın hayvanlardan ikisine ait pasaportu sanığa verdiği, diğer pasaportu ise bulamadığından daha sonra vereceğini söylediği, sanığın hayvanları kamyonete yükleyerek götürdüğü, daha sonra 27/12/2012 tarihinde katılanın üçüncü hayvana ait pasaportu bulduğunu haber vermek için tanık olarak ifadesi alınan …’i aradığı, konuşmaları sırasında hayvan sattığı kişinin gerçek … olmadığını anladığı ve verilen senede baktığında isim bölümünde “İbrahim Karadaş” yazılı olduğunu gördüğü anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu karar verildiğine, mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.