YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/4058
KARAR NO : 2013/7188
KARAR TARİHİ : 17.05.2013

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki koruma kararı istemine ilişkin talepte Adana 1. Aile ve Çocuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, 15.07.2005 günü yayınlanıp yürürlüğe giren 5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasası uyarınca çocuk hakkında bakım tedbiri kararı verilmesi istemine ilişkindir.
Çocuk Mahkemesince; korunmaya muhtaç çocuklar hakkından 2828 sy.nın 22. maddesi görevli mahkemenin aile mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir
Aile Mahkemesi ise; çocuğun , suç amğduru çocuk olduğu ve bu nedenle çocuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.
Dosya kapsamından; Çocuğun, yapılan adli muayenesinde cinsel veya fiziksel şiddet mağduru olduğuna dair herhangi bir bulgu tespit edilememiştir.
5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun çocukların korunmasına,hakların ve esenliklerin güvence altına alınmasına ilişkin usul ve esasların düzenlenmesini amaç eden 1. maddesi ve korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında alınacak tedbirler ile suça sürüklenen çocuklar hakkında uygulanacak güvenlik tedbirlerinin usûl ve esaslarını kapsamına alan 2. maddesi ile koruma ihtiyacı olan çocuklar ile suça sürüklenen çocuklar ayrı ayrı değerlendirilmiş ve aynı kanunun 3/a-1 maddesi ile “korunma ihtiyacı olan çocuk” ve 3/a-2 maddesi ile “suça sürüklenen çocuk” kavramlarının tanımları yapılmıştır.
Aynı Kanun’un 3 maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi ile 7/1 maddeleri uyarınca koruyucu ve destekleyici
tedbirlerin “çocuk hakimi” tarafından alınacağı, görevli mahkemeler yönünden ise suça sürüklenen çocuklardan söz etmeyen geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında, çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde, bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararlarının, görevli aile ve asliye hukuk mahkemelerince alınacağı belirtilmiştir. Yine, görevli mahkeme yönünden 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 26 maddesinin 1, 2 ve 3. fıkrası ile bu kanunun uygulamasına ilişkin yönetmeliğin, usul ve esaslar hakkındaki 4. maddenin (I/e) fıkrası ile “mahkeme; çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerini, çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde aile yada asliye hukuk mahkemeleri ile ceza mahkemelerini” şeklinde görevli mahkemeler belirtilmiştir.
Somut olayda hakkında tedbir talep edilen çocukların 5395 Sayılı Yasa’nın 3. maddesinde tanımı yapılan korunma ihtiyacı olan çocuklardan olup, 5395 sayılı Yasa’nın amaç ve kapsamını düzenleyen 1 ve 2. maddeleri ile yukarıda görevli mahkeme yönünden yapılan açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde bu kanun kapsamında tedbir talepleri ile ilgili olarak Çocuk Mahkemeleri yetkili kılınmıştır.
Bu durumda, tedbir kararı verilmesine ilişkin davanın Çocuk Mahkemesinde görülmesi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Adana Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.