Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/12481 E. 2020/8069 K. 30.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12481
KARAR NO : 2020/8069
KARAR TARİHİ : 30.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, basit yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında katılan …’e karşı basit yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hüküm kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanıkların mağdur …’e karşı kasten yaralama eylemlerinden kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Sanıklar hakkında, mahkemenin 23.01.2008 tarihli ve 2007/66 Esas – 2008/10 Karar sayılı ilk kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 87/1-c, 52/2. maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezasına karar verildiği, hükümlerin sanıklar tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.03.2014 tarihli ve 2013/12512 Esas – 2014/9692 Karar sayılı ilamı ile sanıkların eyleminin 86/1 ve 87/1-c maddeleri kapsamında kaldığı ve bu eylemi yargılama görevinin de Asliye Ceza Mahkemesine ait olacağı cihetle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulduğu, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında TCK’nin 86/1, 87/1-c, ve 62. maddeleri uyarınca “2 yıl 6 ay hapis cezası” tayin edildiği ve kazanılmış haklarının gözetilmemesi suretiyle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesine aykırı davranıldığının anlaşılması,
Kabule göre de;
b) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uygulanarak verilen 1 yıl hapis cezasının TCK’nin 87/1-c maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl hapis cezasına çıkartılması, ardından TCK’nin 87/1-son fıkrası uygulanarak 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, doğrudan 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.