YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3267
KARAR NO : 2020/7672
KARAR TARİHİ : 24.06.2020
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Dosya kapsamına ve toplanan delillere göre; sanığın olay günü gece vakti saat 00.45 sıralarında arkadaşı tanık … ile birlikte mezarbaşı istikametine doğru yürüyen mağdurun arkasından giderek para istediği, sanığın alkollü olduğu, mağdurun “para vermeyeceğini” söylemesi üzerine, biraz yürüdükten sonra yine mağdurun arkasından geldiği, tanık …’in 3-5 TL civarında bozuk parayı sanığa verdiği ve mağdur ile yürümeye devam ettikleri, biraz sonra sanığın tekrar gelerek ana avrat sinkaflı küfür ettiği ve para istediği, mağdurun olay çıkmasın diyerek sanığa 5 TL daha verdiği ve yürümeye devam ettiği, sanığın mağdurdan daha fazla para alabilmek amacıyla arkasından yaklaşarak ele geçirilemeyen bir bıçakla mağduru sağ bacak diz üstü kısmından yaraladığı olayda; sanığın eyleminin yağma suçuna teşebbüs suçunu oluşturduğu anlaşıldığı halde suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Sanığın ikinci kez mükerrir olduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCK’nin 58/6. ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/3. maddeleri gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiş ise de; ikinci kez tekerrüre esas kabul edilen Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinin 11.05.2006 tarihli ve 2005/120 Esas- 2006/166 Karar sayılı ilamının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.10.2007 tarihli ve 2007/2843 Esas- 2007/7699 Karar sayılı ilamı ile hüküm fıkrasındaki “sanık hakkında verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine” ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle düzeltilerek onanmasına karar verildiği anlaşıldığından, şartları oluşmaması nedeniyle sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
3) Mağdurun tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütlere uygun şekilde ayrıntılı raporu aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, Ödemiş Devlet Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Uzmanı tarafından düzenlenen 06.08.2014 tarihli mağdurda meydana gelen yaralanmanın ne şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği hususunda denetime olanak verecek açıklama içermeyen yetersiz nitelikteki rapor hükme esas alınarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 24.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.