YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/8168
KARAR NO : 2020/4799
KARAR TARİHİ : 04.06.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : 1- Sanık … hakkında; TCK’nın 157/1, 53, 58, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet
2-Sanık … hakkında; TCK’nın 157/1, 53, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet
3- Sanık … hakkında; TCK’nın 157/1, 53, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Olay tarihinde, sanık …’nun, katılanın bankada sıra beklediği sırada yanına yaklaşarak sohbet etmeye başladığı ve diğer sanık …’ın yanlarına gelerek altın olan saatini zor durumda olduğu için satmak istediğini söylemesi üzerine, diğer sanık …’nun saatin değerli olduğunu söylediği ve para getirmek için yanlarından ayrıldığı daha sonra katılanın sanık …’ı kuyumcular çarşısına götürdüğü, burada kuyumcunun önünde bekleyen diğer sanık …’nun da saatin değerli olduğunu söylediği, başka bir kuyumcunun önünde bekleyen başka bir kişinin de saatin çok değerli olduğunu söylediği, bunun üzerine katılanın sanık …’a 6.000.-TL’ sinin olduğunu söylemesi üzerine sanık …’ın bunu kabul ettiği, ancak daha sonra katılanın durumdan şüphelenmesi üzerine başka bir kuyumcuya saati gösterdiğinde saatin değersiz olduğunu öğrendiğinin iddia edildiği olayda; dairemizin 01/06/2017 tarih ve … K sayılı bozma ilamı doğrultusunda uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, uzlaşmanın sağlanmadığına dair 14/08/2017 tarihli rapor, sanıkların savunması, müşteki beyanı ve dosya kapsamından sanıkların atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.