YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8923
KARAR NO : 2020/7781
KARAR TARİHİ : 25.06.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının, adli para cezasına çevrildiği 04/10/2011 tarihli karar C. Savcısı tarafından aleyhe olacak şekilde temyiz edilmiş ise de, Dairemizin 03/03/2014 tarihli 2013/17521 Esas ve 2014/8493 Karar sayılı bozma ilamının kısmen aleyhe bulunmasına karşılık, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yönelik bir bozma sebebi belirtilmemekle hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi uygulamasının sanık lehine kazanılmış hak oluşturacağının gözetilmemesi,
2) Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesinde tanımlanan “basit kasten yaralama” suçu olduğu, sanık hakkında müştekiye karşı 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca basit kasten yaralama, TCK’nin 125. maddesi uyarınca hakaret ve TCK’nin 106/1-1. cümlesi gereğince tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, suç tarihinde tehdit suçunun uzlaşma kapsamında bulunmaması ve 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesi gereğince, basit yaralama suçunun da tehdit suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle, sanığın üzerine atılı basit yaralama suçunun da uzlaşma kapsamında bulunmadığı; TCK’nin 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesine göre uzlaştırma kapsamında kaldığı ve ayrıca sanığın tehdit suçundan beraat ettiği, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, bu nedenle CMK’nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, sanığın mahkumiyetine karar verilen basit kasten yaralama suçunun uzlaştırmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.10.2017 tarih ve 2016/758 Esas – 2017/590 Karar sayılı ilamına konu suç yönünden uzlaştırma usulünün uygulanıp uygulanmadığının araştırılması, uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresi içinde başkaca kasıtlı
Suçtan mahkum olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanık hakkında açıklanması
geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.