YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3075
KARAR NO : 2020/7622
KARAR TARİHİ : 24.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Taraflar akraba olup mağdurun oğlu ile sanığın ailesi arasında tarla anlaşmazlığına dair önceye dayalı husumet bulunduğu, suç tarihinde sanığın oğlu temyiz dışı sanık …’nın müştekiyi 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi anlamında silah vasfındaki taşla adli raporunda belirtildiği şekilde yaraladığı, sanık … hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, müştekinin sanığın azmettirmesi üzerine temyiz dışı sanık … tarafından yaralandığı iddiasını destekler nitelikte müştekinin kızı Hazal’dan başkaca tarafsız tanık veya somut delille desteklenmeyen soyut anlatımlarından başka bir delil bulunmadığı ve sanığın aşamalarda suçu kabul etmediği olayda sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre;
2) Sanığın oğlu olan temyiz dışı sanık …’yı müştekiyi yaralaması için azmettirdiği gerekçesiyle sanık hakkında TCK’nin 86/2 ve 86/3-e maddeleri uyarınca hükmolunan hapis cezasının üstsoy ve altsoy ilişkisinden doğan nüfuz kullanılmak suretiyle suça azmettirme nedeniyle artırılması sırasında uygulama maddesinin TCK’nin 38/2 yerine TCK’nin 38/1 olarak gösterilmesi,
3) Sanığın adli sicil kaydındaki yer alan tek ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olmasına karşın mahkemece, daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunduğundan bahisle TCK’nin 50 ve 51. maddeleri ile CMK’nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.