YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5015
KARAR NO : 2020/8218
KARAR TARİHİ : 30.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin silahla kasten basit yaralama (teşebbüs) suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın 10.07.2015 tarihinde istinabe yoluyla sorgusunun yapıldığı sırada duruşmalardan vareste tutulmak istediğini söylemesi üzerine savunma ve delillerinin sorulduğu anlaşılmakla tebliğnamenin (1) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
1)Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın sevk ve idaresindeki araçla seyrettiği sırada trafik kontrol noktasındaki uyarı ve anonslara rağmen duracakmış gibi yavaşlayıp daha sonra hızlanarak aracı jandarma trafik görevlisi olan müşteki …’ın üzerine doğru sürdüğü, müştekinin yaralanmamak için kendisini yolun kenarına attığı olayda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nin 265/1-4. maddelerinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında silahla kasten basit yaralamaya teşebbüsten hüküm kurulması,
Kabule göre;
2)Sanığın silahla müştekinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten basit yaralama (teşebbüs) eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesine göre belirlenen temel cezanın, aynı olayda iki nitelikli halin (5237 sayılı TCK’nin 86/3-c ve 86/3-e maddelerinin) birleşmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 61. maddesindeki ölçütler ve 5237 sayılı TCK’nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3)Gerekçeli karar başlığında şikayetçi olup, katılma talebinde bulunan ve hakkında katılma kararı verilen …’nın sıfatının katılan yerine müşteki olarak gösterilmesi,
4)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savsının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.