YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5469
KARAR NO : 2020/8410
KARAR TARİHİ : 02.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık hakkında katılan …’e karşı “Kasten Yaralama” ve “Tehdit” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Yargılama neticesinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında kalan “Kasten Yaralama” ve TCK’nin 106/1-1. cümle kapsamında kalan “Tehdit” suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulduğu; yargılama sırasında yürürlükte olan mevzuat hükümleri gereği, TCK’nin 86/2. maddesindeki kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi olmayan TCK’nin 106/1-1. cümlesindeki tehdit suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olmadığı; ancak hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi ile uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlendiği ve TCK’nin 106/1-1 maddesinde yer alan “Tehdit” suçunun, uzlaşma kapsamına alındığı, bu itibarla ve tehdit suçu ile birlikte işlenen kasten basit yaralama suçu yönünden de 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesinin uygulanma koşulları ortadan kalktığı ve uzlaşmanın mümkün hale geldiği anlaşılmakla; TCK’nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereği uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ile katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA,
2)Sanık hakkında mağdur …’ya karşı “Tehdit” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a)Oluş, dosya kapsamı ve sanığın atılı suçlamayı kabul etmediğine yönelik savunmaları ile olaya ilişkin tanığın bulunmadığı dikkate alınarak, sanığın atılı suçu işlediğine dair, mağdurun soyut iddiası dışında, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
b)Mağdur …’nın beyanlarına göre “Sen bugünkü olayda şahitlik yaparsan senin için iyi olmaz, başına gelecekleri sen düşün.” şeklindeki sözlerden ibaret eylemin, 5237 sayılı TCK’nin 106/1-2. cümlesinde yer alan “sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehdit” kapsamında kaldığı ve bahse konu eylemin soruşturma ve kovuşturmasının, aynı madde gereği, mağdurun şikayetçi olması şartına bağlı olduğu, mağdur …’in gerek soruşturma ve gerekse kovuşturma aşamalarında sanıktan şikayetçi olmadığı beyan ettiği nazara alınarak, sanık hakkında TCK’nin 73/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereği kamu davasının düşürülmesine kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması,
c)Sanığın üzerine atılı TCK’nin 106/1-1. cümlesi kapsamında yer alan “Tehdit” suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, uzlaştırma işlemi yapılması için 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254.maddeleri gereğince dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ile katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.