YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6857
KARAR NO : 2020/8091
KARAR TARİHİ : 30.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan, İskilip Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2010 tarihli, 2010/73 Esas, 2010/162 Karar sayılı ilamında yer alan mahkumiyete konu suçların 5237 sayılı TCK’nin 106/1-2. maddesinde yazılı tehdit, TCK’nin 125/1. maddesinde yazılı hakaret ve TCK’nin 134/2. maddesinde yazılı özel hayatın gizliliğini ihlal suçları olduğu ve her ne kadar mezkur suçların, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34 ve 35 inci maddeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 253 ve 254 üncü maddelerinde yapılan değişiklik öncesinde de uzlaştırma kapsamında bulunmakta olduğu anlaşılmış ise de, UYAP sisteminden yapılan kontrole göre, tekerrüre esas alınan anılan ilama ilişkin olarak, İskilip Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2020 tarihli, 2010/73 Esas, 2010/162 Karar sayılı ek karar ile “sanığın üzerine atılı suçların uzlaşma kapsamında bulunması nedeniyle dosyanın uzlaştırma işlemlerinin yürütülmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilmesine” şeklinde karar verildiği görülmekle, 5237 sayılı TCK’nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas hüküm olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında CMUK’un 326/son maddesi gereğince tekerrüre esas alınan ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 30.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.