YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7133
KARAR NO : 2020/8407
KARAR TARİHİ : 02.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık hakkında “Hakaret” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a)Sanığın aşamalarda değişmeyen, suçu kabul etmediğine yönelik savunması, kovuşturma aşamasında 25/04/2016 tarihli duruşmada, tanık sıfatıyla beyanı tespit olunan …’in, sanığın üzerine atılı hakaret suçuna yönelik bir beyanının bulunmadığı gibi mağdur … ve katılanlar … ve…’in de kovuşturma aşamasında hakaret suçuna yönelik, sanık tarafından sarf edilen kelimeler, suçun işlendiği yer gibi hususlarda ayrıntılı beyanları tespit edilmeksizin, mağdur … ve katılanların hazırlık beyanlarına itibarla, eksik inceleme ile sanık hakkında hakaret suçundan yargılamaya devamla hüküm kurulması,
b)Sanık ile katılan sanık … hakkında birbirlerine karşı hakaret suçunu işlediklerinden bahisle ayrı ayrı kamu davası açıldığı, katılan sanık … hakkında sanık …’e karşı hakaret suçunu karşılıklı olarak işlediğinden bahisle TCK’nin 129/3. maddesi gereği “Ceza Verilmesine Yer Olmadığı”na karar verilirken; sanığın da her aşamada hakaret suçunu … ile karşılıklı olarak işlediklerini savunduğu nazara alınarak, sanık … hakkında TCK’nin 129/3. maddesinin tartışmasız bırakılması,
c)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,
2)Sanık hakkında katılanlar … ve…’e karşı “Kasten Yaralama” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a)Sanığın, her aşamada değişmeyen ve kovuşturma aşamasında 25/04/2016 tarihli duruşmada, tanık sıfatıyla beyanı tespit olunan …’in anlatımları ile doğrulanan, katılanların kendisine hakaret ettikleri ve kendisine saldırdıkları yönündeki istikrarlı savunmaları karşısında, öncelikle olayın çıkış sebebi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespiti yoluna gidilmesi, bunun mümkün olmaması durumunda ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/4-238 Esas ve 367 sayılı Kararı ile bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği durumlarda, şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesi ile sanık lehine TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanıp uygulanmayacağının, karar yerinde tartışmasız bırakılması,
b)Sanık hakkında, katılan …’a karşı “Kasten Yaralama” suçundan hüküm kurulurken, sanığın eylemi neticesinde katılanın, hayati tehlike ve organ kaybı meydana gelecek şekilde yaralanması karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında kastın yoğunluğu dikkate alınarak TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezada, sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK’nin 61. maddesine aykırı davranılması,
c)Sanık hakkında katılan …’a karşı hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. ve 86/3-e maddelerine göre belirlenen ceza miktarının, aynı Kanun’un 87/2-b maddesi gereği denetime imkan verecek şekilde (2) kat artırılması suretiyle belirlenen ceza miktarının (8) yılın altında kalması halinde, aynı Kanun’un 87/2-son maddesi gereği (8) yıla çıkarılması gerekirken, doğrudan TCK’nin 87/2-b maddesi işaret edilerek (8) yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle TCK’nin 61. maddesine aykırı davranılması,
d)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 02.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.