YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2592
KARAR NO : 2020/7529
KARAR TARİHİ : 23.06.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Basit yaralama, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Katılan sanık …’ın katılan sanık …’e karşı basit yaralama eylemi nedeniyle hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin katılan sanık … müdafiin temyiz isteminin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, aynı Kanun’un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Katılan sanık …’ın katılan …’e karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle hakkında verilen mahkumiyet kararına ilişkin katılan vekili ile katılan sanık … müdafiin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
a) Erzurum Adli Tıp Şube Müdürlüğünce katılan … hakkında düzenlenen 28.07.2015 tarihli adli tıp raporuna göre katılanda “batında sağ üst kadranda kosta altı 3,5 cm. derinliğinde vertikal kesi, …batın sol üst kadranda yaklaşık 4 cm. horizontal peritona nafiz insizyon, sternum yonuda 8-9 kosta hizasında yaklaşık 2 cm. cilt altına kadar ilerleyen kesi, ….yapılan eksplorasyonda batın içi 4 kadranda yaklaşık 1000 cc kan omentumda yaklaşık 6 cm. aktif olarak kanayan injuri ve ince bağırsak 60. cm.’de milimetrik perforasyon izlendiği” belirtildiği, buna göre mağdurda meydana gelen yaralanmanın sayısı, niteliği hususunda mağdura ait tüm doktor raporları, tedavi evrakları ve varsa grafilerinin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilip her bir yaralanmanın niteliği ve yaraların ayrı ayrı yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olup olmadığı hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kati raporu aldırıldıktan sonra, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
b) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas – 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
c) Katılan anlatımına ve sanığın da katılandan kendisine yönelen haksızlık içeren bir söz, davranış ya da eylem bulunduğuna ilişkin savunmada bulunmamasına göre, katılandan kaynaklanan haksız tahrikin bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında yeterli gerekçe gösterilmeden TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indiriminin uygulanması,
ç) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1, maddesi gereği belirlenen 1 yıl hapis cezasına ilişkin temel cezadan TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince (1/2) oranında artırım yapılırken “1 yıl 6 ay” hapis cezası yerine “2 yıl” hapis cezasına ve devamla TCK’nin 87/1-d maddesi uyarınca 1 kat artırım yapılırken “2 yıl 12 ay” hapis cezası yerine “4 yıl” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle hesaplama hatası yapılması,
d) Sanık hakkında TCK’nin 87/1-son maddesine göre yapılan artırım sonrasında TCK’nin 29. maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK’nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılırken hapis cezasının “2 yıl 1 ay hapis” cezası yerine “1 yıl 13 ay hapis” cezası olarak hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini,
e) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile katılan sanık … müdafiin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
3) Katılan sanık …’in katılan sanık …’a karşı basit yaralama eylemi nedeniyle hakkında verilen mahkumiyet kararına ilişkin katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Mahkemece, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 – 238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemediğinden sanık lehine TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanırken asgari seviyede (1/4) oranında uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesi uyarınca TCK’nin 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.