Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/2245 E. 2020/8812 K. 07.07.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2245
KARAR NO : 2020/8812
KARAR TARİHİ : 07.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesi uyarınca temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden, temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılmış olması nedeniyle sanık … müdafiinin ve sanık …’in temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanık …’e verilen cezanın türüne ve miktarına göre, sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi ve 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 318. maddesine göre REDDİNE,
1) Sanıklar … ve … hakkında mağdurlar … ve …’a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
CMK’nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanık … hakkında mağdurlar … ve …’a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanığın üzerine atılı suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/3 ve 67/4. maddelerinde 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihi olan 04.06.2006 tarihi ile karar tarihi arasında 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 66/2 ve 67. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında mağdurlar … ve …’e yönelik eylemlerinden açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,
3) Sanıklar …, … ve … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Dosya kapsamı ve taraf beyanlarına göre, katılan ve diğer mağdurlar ile sanıklar ve arkadaşları olan temyiz dışı sanık… arasında çıkan tartışmada, temyiz dışı sanık …’ın katılanın ayağına tabanca ile ateş ettiği, sanıkların da sopalarla katılanı yaralayarak işlenmekte olan suça iştirak iradelerini ortaya koyarak katılanı darp etmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, sanıkların eylemin gerçekleşme şeklinden ve meydana gelen neticeden TCK’nin 37/1. maddesi uyarınca asli fail sıfatıyla sorumlu tutulmasına ilişkin, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Dairemizin 21.03.2016 tarih ve 2015/28675 Esas – 2016/7084 Karar sayılı bozma ilamından önceki kararın yalnız sanıklar tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği belirtildiği halde; bozma ilamından sonra kurulan hükümde, sanıklar hakkında neticeten 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanıkların kazanılmış haklarının ihlal edilmesi,
b) Sanık … hakkında bozma ilamından önce TCK’nin 58. maddesindeki tekerrür hükmünün uygulanmadığı halde bozmadan sonra uygulanması suretiyle 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve… ile sanık … müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.