YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3290
KARAR NO : 2020/7555
KARAR TARİHİ : 23.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten Yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanık hakkında müşteki …’i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
a) Sanık …’in, hastanede güvenlik görevlisi olarak çalıştığı anlaşılmakla; özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun’un 10. maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11. maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanun’un 23. maddesi de dikkate alınarak sanığın yukarıda açıklanan koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılarak TCK’nin 86/3-d maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b) Sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmasında; müştekilerin Ankara Hastahanesine girdikten sonra tuvalete gidip sigara içmeye başladıkları, olay tarihlerinde uyuşturucu kullanan bir takım kişilerin hastahane içerisine girdiğinin Baş Hekimlikçe belirlenip güvenlik görevlilerinin bu konuda uyarıldığı ve güvenlik görevlisi olan sanığın, müştekileri bulup dışarı çıkarmak için tuvalet önüne gittiği ve dışarı çıkarılma konusunda aralarında arbede yaşanması sebebiyle müştekiler ile tartıştığı ve mahkemenin de olayın oluş şeklini bu haliyle kabul etmesi karşısında; sanık lehine TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,
2) Sanık hakkında müşteki …’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Sanık …’in, hastanede güvenlik görevlisi olarak çalıştığı anlaşılmakla; özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun’un 10. maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11. maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanun’un 23. maddesi de dikkate alınarak sanığın yukarıda açıklanan koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılarak TCK’nin 86/3-d maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4, 5 ve 6. derece) şeklinde sınıflandırılması, 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında arttırılması öngörülmüş olması ve mağdur hakkında düzenlenen adli muayene raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4) derece olduğunun belirtilmesi karşısında sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK’nin 87/3. maddesi gereği artırım yapıldığı sırada TCK’nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesi gözetilerek makul bir oranda artırım yapılması gerekirken, (1/12) oranında arttırım yapılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,
c) Sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmasında; müştekilerin Ankara Hastahanesine girdikten sonra tuvalete gidip sigara içmeye başladıkları, olay tarihlerinde uyuşturucu kullanan bir takım kişilerin hastahane içerisine girdiğinin Baş Hekimlikçe belirlenip güvenlik görevlilerinin bu konuda uyarıldığı ve güvenlik görevlisi olan sanığın, müştekileri bulup dışarı çıkarmak için tuvalet önüne gittiği ve dışarı çıkarılma konusunda aralarında arbede yaşanması sebebiyle müştekiler ile tartıştığı, müşteki …’ın ele geçirdiği bir neşter ile sağa sola saldırdığı ve bu eylemi neticesinde; sanığın geriye çekilmesi nedeniyle sadece montunun yırtıldığı ve mahkemenin de olayın oluş şeklini bu haliyle kabul etmesi karşısında; sanık lehine TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 23.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.