YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3710
KARAR NO : 2020/7395
KARAR TARİHİ : 02.07.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : … Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03/11/2017 tarih, 2015/365 E. 2017/303 K. sayılı kararı ile kurulan hükmün kaldırılması ile TCK’nın 155/2, 43/1, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın katılan …’in eşi olan …’ın akrabası olup muhasebecilik yaptığı, yurt dışında ikamet eden katılanın 24/08/2012 tarihli vekaletname ile sanığa bankadan para çekip emeklilik işlemlerini takip etmek üzere yetki verdiği, sanığın bu yetkiye dayalı olarak 28/04/2014 – 04/08/2014 tarihleri arasında farklı zamanlarda katılanın banka hesaplarından 136.511,85 Euro parayı çekerek katılanların emeklilik işlemlerinde değil kendisinin şahsi işlerinde kullandığı, bu şekilde üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda; katılanların beyanlarının alınarak sanığa yaptığı iş karşılığında komisyon verip vermediklerinin tespiti, sanığın komisyon karşılığı bu işi yaptığının tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nın 155/2 maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince; komisyon almadan yaptığının tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 02/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.