Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2018/6417 E. 2020/6391 K. 20.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/6417
KARAR NO : 2020/6391
KARAR TARİHİ : 20.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün yargılama giderleri yönünden davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
K A R A R
Davacı vekilince, davalılara yönelik elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talepli açılan davada; elatmanın önlenmesi talebi ile ilgili olarak dava değeri üzerinden 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 16/1 maddesi gereğince alınması gereken harcın tamamlanması hususunda ihtaratlı ve kesin nitelikte süre verilmesine rağmen bu kesin süre içerisinde harç yatırılmayarak, elatmanın önlenmesi taleplerini atiye bıraktıklarına ilişkin beyanda bulunulmuştur. Atiye terk edilmesine yönelik talebin içeriği itibariyle 6100 sayılı HMK’nin 123. maddesindeki davanın geri alınması olduğundan ve davanın geri alınmasında ancak davalı tarafın rızasına bağlı bulunduğundan ve bu hususta da davalılar vekilinin davanın geri alınmasına muvafakatlarının bulunmadığına ilişkin beyanda bulunduğu görülmekle, elatmanın önlenmesi talebi tefrik edilerek iş bu temyize konu esasa kaydedilmiş ve tensiple birlikte 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 30. ve 32. maddeleri ile 6100 sayılı HMK’nin 150/1. maddesi gereğince dosyanın harç ikmal edilinceye kadar ve 3 aylık süre ile işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.
Mahkemece, görülmekte olan elatmanın önlenmesi davası yönünden dosyanın işlemden kaldırılmasını müteakip 3 ay içinde yenilenmediği anlaşıldığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde vekalet ücreti yönünden davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, kendilerini vekille temsil ettiren davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi yerinde değildir. Ne var ki, zikredilen bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Davalılar vekilinin vekalet ücretine yönelen temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan hükmün (4) nolu bendinde “Davalıların kendilerini vekille temsil ettirdikleri anlaşıldığından karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/1. maddesi ve ikinci kısım ikinci bölümüne göre belirlenen 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müteselsilen ve müştereken alınarak davacıya verilmesine,” geçen “davalılardan müteselsilen ve müştereken alınarak davacıya verilmesine,” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” ibaresininn yazılmasına, HUMK’un 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA; HUMK’un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 20.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.