YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/583
KARAR NO : 2020/4657
KARAR TARİHİ : 03.11.2020
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26.09.2019 tarih ve 2017/308-2019/377 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, dava dışı sigortalı tarafından Kazakistan’da yerleşik bir firmaya satılan soğutucu emtiasının müvekkili nezdinde nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalandığını, emtianın Derince-Almaty arasındaki nakliyesinin davalı tarafından üstlenildiğini, emtianın Ukrayna’da gemiden tahliye edilerek sefere demiryolu ile devam edildiğini, varış yerinde yapılan kontrolde 18 adet soğutucunun eksik olduğunun tespit edildiğini, davalının yeterli seviyede güvenlik önlemi almaması nedeniyle sefer sırasında bir kısım emtianın çalındığını, 10.212,-TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmişir.
Davalı vekili, davanın yetkili mahkemede açılmadığını taşıma sırasında hasarın nerede meydana geldiğinin bilinmediğini, taşıyanın ikamet adresinin Ukrayna olduğunu ve yetkili mahkemenin Ukrayna Odessa Şehri Mahkemeleri olduğunu, davanın diğer taşıyanlara yönlendirilmesi gerektiğini, müvekkilinin emtiayı hasarsız ve eksiksiz olarak teslim alarak teslim ettiğini, emtiada oluştuğu iddia edilen hasarın müvekkilinin uhdesindeyken oluşmadığını, dava konusu olaya ilişkin hasarı tespit eden geçerli bir resmi raporun bulunmadığını, sigorta şirketinin kendi kusuru ile para ödediğini ve müvekkiline rucü edemeyeceğini, sigorta şirketinin eksik inceleme ile kusurlu bir şekilde para ödemesi yaptığını, gümrükten emtianın sağlam bir şekilde alıcı tarafından teslim alındığını, teslim anında tutulmuş ihtirazı kayıt bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça hasara uğrayan 18 soğutucudan 12 adedinin bedelinin tahsil edilmediği iddia edilmiş olup, sigortalının ticari defterlerinde yapılan inceleme neticesinde, sigortalının hasarlı soğutucuların bedelini alıcıdan tahsil edemediğinin anlaşıldığı, bu durumda davacı … şirketinin satıcıya yaptığı ödemeye geçerlilik tanıyarak, sigortacı davacının halefiyet hakkının doğduğu, hasardan davalının sorumluluğu ve hasarın miktarı açısından yapılan değerlendirmede, somut olayda davalının taşıma işleri komisyoncusu olduğu, 6762 sayılı TTK’nın m.814’e göre, davalının taşıyıcı sayılacağı, dosyada mevcut 13.09.2006 tarihli Almaata gümrük kontrol departmanı tarafından hazırlanan resmi rapora göre, 112 adet kargodan 18 adedinin eksik olduğunun bildirildiği, kaldı ki davalının da 08.12.2008 tarihli dilekçesinde hırsızlık olayına dair ikrarda bulunulduğu, taşıyanın tedbirli bir taşıyanın göstermesi gereken özen ve dikkat yükümlülüğünü yerine getirmediği, gönderilene eksik teslim yapıldığı, resmi tutanak içeriği ile de sabit olduğu üzere hasarın (eksik yük tesliminin) taşıyanın hakimiyeti esnasında meydana geldiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 9.081,01 TL’nin ödeme tarihi olan 21.11.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 465,24 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.