YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3466
KARAR NO : 2020/9411
KARAR TARİHİ : 13.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında “Hakaret” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanık hakkında “Kasten yaralama” ve “6136 sayılı Kanun’a aykırılık” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin olarak, sanığın müştekiyi 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f. maddesi uyarınca silahtan sayılan tabanca ile organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine ve hayati fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı olayda, birden fazla nitelikli halin (TCK’nin 87/2-b ve 87/3 maddelerinin) ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, TCK’nin 61. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK’nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince, hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından,
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan hükmolunan hapis cezası yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.