YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/11830
KARAR NO : 2020/11548
KARAR TARİHİ : 08.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Kamu Görevlisine Hakaret, 5607 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM : Sanıklar hakkında Kamu Görevlisine Hakaret ve 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan Beraatlerine; Görevi Yaptırmamak için Direnme suçundan hükümlülüklerine; aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Katılan Gümrük İdaresi vekilinin kaçakçılık suçlarından verilen beraat ve araç müsaderesine ilişkin kararı temyizi üzerine yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II) Sanık … ve … müdafiileri, sanıklar …, …’ın mahkumiyet hükümlerini temyizi üzerine yapılan incelemede ise;
Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanıklar … ve … müdafiileri, sanıklar …, …’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
III) Suça sürüklenen çocuklar … ve … müdafiileri ile sanıklar … ve …’in temyizi üzerine yapılan incelemeye gelince,
1. Sanık … yönünden Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,
2. Sanık … hakkında da tekerrüre esas alınan Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi’ne ait 2007/84 esas ve 2008/465 Karar sayılı ilamı ile mahkum olduğu önceki hükümlülüğünün tazmini nitelikte para cezası olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin anılan mahkumiyet nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına hükmolunması,
3. Sanık … hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezası için TCK 58. maddeye göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının TCK’nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
4. Suça sürüklenen çocuklar … ve … hakkında hükmedilen “1 yıl 4 ay“ hapis cezasından TCK’nun 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim uygulanması sonucu 10 ay 20 gün yerine 11 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunup, sonuçta 5.320 TL adli para cezası yerine 5.660 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,
5. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanununun 106. maddesinin 4. fıkrası hükmüne aykırı olarak suça sürüklenen çocuk hakkında adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuklar … ve … müdafiileri ile sanıklar … ve …’in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca,
1. Sanık … yönünden kurulan hükümden TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi
2. Sanık … hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması,
3. Sanık … hakkında kurulan hükmün tekerrürle ilgili fıkrasındaki “cezanın” ifadesinin “hapis cezasının ” olarak değiştirilmesi,
4. Suça süreklenen çocuklar hakkında kurulan hükmün 6. fıkrasında “11’er ay 10’ar” ifadesinin “10’ar ay 20”şer” olarak; yine 7. fıkra (a) bendinde ve 9. fıkradaki “9’ar ay 13’er “ ifadesinin “8’er ay 26’şar” olarak, yine 9. fıkrada “283” ifadesinin “266” olarak ve “5.660’ar” ifadesinin “5.320’şer” olarak yazılması,
5. Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükmün 10. fıkrasında “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” ifadesinin çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.