YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5050
KARAR NO : 2020/8143
KARAR TARİHİ : 30.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … hakkında mağdur …’e karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik mağdur …’in temyiz talebi hakkında yapılan incelemede:
5271 sayılı CMK’nin 238. maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde şikayet ve kamu davasına katılma isteminde bulunup katılan sıfatını kazanmayan mağdurun temyize hak ve yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık … hakkında mağdur …’e karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik sanık …’ın temyiz talebi hakkında yapılan incelemede:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanığın, soruşturma aşamasında alınan ifadesinde; mağdurun kendisine hakaret etmesi üzerine kavganın başladığını savunması karşısında, bu hususun mağdura da sorularak, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması, bu hususun tespit edilememesi halinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 – 238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.