YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4611
KARAR NO : 2020/7846
KARAR TARİHİ : 07.07.2020

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suça sürüklenen çocuk hakkında 08/11/2012 tarih ve 2011/653 Esas 2012/893 Karar sayılı mahkumiyet kararı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 29/11/2012 tarihinden itibaren 3 yıllık denetim süresi içerisinde 15/11/2014 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulan Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesinin 12/10/2015 tarihinde kesinleşen 2014/1096 Esas ve 2015/1014 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçuna ait olduğu ve CMK’nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığının anlaşıldığı, ancak suça sürüklenen çocuğun UYAP’tan alınan adli sicil kaydına göre, 3 yıllık denetim süresi içinde Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesinin 16/01/2018 tarih, 2016/30 Esas, 2018/4 Karar sayılı ilamına göre TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu işlediği ve açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının oluştuğu belirlenerek ve 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29/11/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 28/10/2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;
Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, kararın verildiği 17/12/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.