Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/2812 E. 2020/8716 K. 07.07.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2812
KARAR NO : 2020/8716
KARAR TARİHİ : 07.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Müştekinin aşamalarda eski eşi olan sanığın olay günü kendisini telefonla arayarak kendisine hakaret ve tehdit içeren sözler söylediğini beyan ettiği, yine soruşturma aşamasında alınan beyanında sanığın kendisine yönelik tehdit ve hakaret eylemlerine yanında çalışanlar …ve …’nun şahit olduklarını beyan etmesine göre, olaya dair bilgisi ve görgüsü olduğu belirtilen… ve …’ın tanık sıfatıyla mahkeme huzurunda dinlenmesinden sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek hangi anlatıma neden üstünlük tanındığı açıklanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
2)Müşteki hakkında düzenlenen …Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 27.02.2015 tarihli raporunda “T1 vertebra kırığının mevcut olduğunun” belirtilmesine rağmen, mağdurda meydana gelen kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi hususunda kesin adli rapor aldırılmaksızın karar verildiği anlaşıldığından, tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa film ve grafilerinin Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, mağdurun yaralanması ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alındıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
3)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1 maddesi uyarınca belirlenen “1 yıl 6 ay hapis” cezasından TCK’nin 87/3. maddesinde gereği (1/3) oranında arttırım yapılırken, sonuç cezanın “1 yıl 12 ay hapis cezası” yerine “1 yıl 12 ay 1 gün hapis cezası” olarak hatalı hesaplanması suretiyle fazla ceza tayini,
4)Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Cihanbeyli Sulh Ceza Mahkemesinin 09.12.2009 tarihli 2008/163 Esas – 2009/204 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan “600 TL” adli para cezasının karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin mükerrir kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
5)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 07.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.