YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3445
KARAR NO : 2020/7925
KARAR TARİHİ : 29.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın süresinde verdiği temyiz dilekçesinde hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği, hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme ilişkin temyiz ile katılan sıfatına yönelik temyizi süresinden sonra yaptığı anlaşılarak yapılan incelemede;
1) Sanık hakkında silahla basit kasten yaralama suçundan verilen karara yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanıklar hakkında verilen 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık hakkında silahla organ işlevinin zayıflaması şekilde kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, TCK’nin 62. maddesine göre indirim yapılırken sonuç cezanın ” 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına” hükmedilmesi sureti ile eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA, 29.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.