YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/5049
KARAR NO : 2020/2654
KARAR TARİHİ : 08.06.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 29/03/2018 tarih ve 2017/125 E.- 2018/363 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 19/09/2019 tarih ve 2018/1417 E.- 2019/902 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin adına 37. sınıftaki emtialar için ”ATICI” markasının 2007/52920 no ile tescil edildiğini, davalı şirketin 27/04/2012 tarihinde yaptığı başvuruyla müvekkilinin tescil ettirdiği markayla aynı sınıf olan 37. sınıftaki mal ve hizmetler için hiçbir şekil ve yazım farkı olmaksızın ”ATICI” markasını 05/06/2013 tarihinde tescil ettirdiğini, davalı şirket markasının, daha önce müvekkili tarafından tescil ettirilmiş marka ile benzer olduğunu ileri sürerek, davalı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkil firma sahipleri ve yetkilisinin soyisimlerinin “Atıcı” olduğunu, bu sebeple marka olarak soy isimlerini kullandıklarını, Eskişehir ilinde halk arasında “Atıcı” firması dendiğinde müvekkili firmanın akla geldiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının “ATICI” markası için 02/10/2007 tarihinde başvuru yaparak bu ibareyi 10 yıl süre ile 24/06/2009 tarihinde tescil ettirdiği, davalı şirketin ise aynı markayı 27/04/2012 tarihinde başvuru yaparak 05/06/2013 tarihinde tescil ettirdiği, “ATICI” kelimesi ortak olmakla orta seviyede tüketici için zihinsel ve görsel açıdan iltibas oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına 05.06.2013 tescil tarihli 2012/39427 sayı ile tescilli “ATICI” ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden kaydının terkinine karar verilmiştir.
Karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.